Pop Anieke

Mijn zus had opgeruimd en spullen meegegeven voor kennisen van ons. Tussen die spullen zat ook deze jongedame. Beetje groezelig en een klein gaatje op haar buik. Ik denk dat mijn nichtjes er regelmatig mee gespeeld hebben.

Fris gewassen en het gaatje weer gerepareerd. Ik heb haar Anieke genoemd, naar mijn twee nichtjes. 

Natuurlijk kon ik het niet laten. Over haar pakje kan ze nu een vestje en een rokje aan. Het vestje is van een, door mij al veel gebruikt, patroon van ravelry. Het heet Little Kina. Het rokje is een strook stof, afgewerkt met een biaisbandje en gestikt op een breed elastiek. Het staat haar snoepig!

Pop Lily.

Vanmorgen liep ik langs deze jonge dame op de bank en opeens wist ik het! Ik had een naam voor haar. Ze heet Lily. Lily is niet groot. Slechts 28cm lang. Echt snoepig, zoals mijn tante zou zeggen. Ze is puntgaaf met een helder wit lijfje en lieve grijze oogjes. Ze zat in de grote tas met zeven poppen die mijn man onderlaatst voor me meenam. Ze is de eerste die aangekleed gaat worden en opzoek mag naar een nieuw huis.













Afgelopen week was het kerstvakantie, geen tijd voor de naaimachine dus. Maar ik zag wel kans om dit schattige vestje voor haar te breien. Het is hetzelfde patroon als al die andere vestjes. Ik heb hier met twee kleuren gewerkt. Heel licht blauw en paars. Het randje langs de onderkant is gehaakt. Net een kantje.


 Nu eens lekker rommelen in mijn patronen, en besluiten wat ze nog meer voor kleding krijgt. In elk geval ondergoed en/of een luier. Een jurk of rok, een broek en een shirt. Sokken, een muts, een jas? Er is zoveel keus...

zalmroze en mintgroene omslagdoek.

Soms kom je een bolletje wol tegen, en die zo super schattig is, dat je het wel mee moet nemen. Dit waren van die "wolletjes". In lieve pastelkleuren. Met een klein glinsterend draadje erin.

Ik heb dit patroon pas ontdekt. Het is zo leuk om te haken! De wol is vrij dik, het haakt dus snel. Het geschulpte randje maakt de omslagdoek echt af. Van drie bolletjes wol haakte ik een omslagdoek van 50x50 cm. Lekker warm voor een pop.

Hij komt, hij komt....Die lieve, goed Sint!

De feestdagen zijn er! Vorige week al Sint Maarten en vandaag komt de Sint met zijn Pieten naar Nederland. Mijn jongens zijn 11, en geloven alleen nog in de cadeautjes. Hahaha, maar dat maakt de pret niet minder! Ik ben dol op de feestdagen. En ben dan al lang van te voren bezig met plannen. Ik heb een bak vol versiering voor Sinterklaas. Die mag vandaag eindelijk van zolder.

De jongens kijken graag naar de intocht op TV, en ik moet toegeven dat ik in de afgelopen 44 jaar, het ook nog nooit heb overgeslagen. Traditioneel kruipen wij op de bank met warme chocomel met slagroom en een plak pepernotencake. Mmmm....!

Het recept komt origineel van Koopmans, maar ik gebruik mijn eigen cake recept. dat plaats ik hieronder, dan kun je kiezen.

Nodig:

250 gram cakemeel

250 gram boter

250 gram witte basterdsuiker

2 eetlepels melk

3 eieren

1 eetlepel speculaaskruiden

Snufje zout

150 gram pepernoten

Paneermeel

Bereiding:

Oven voorverwarmen op 150°C.

Vet een cakevorm in met roomboter en paneermeel. Roer de boter met de basterdsuiker tot room, en voeg één voor één de eieren toe. Met het laatste ei, ook de melk toevoegen. Als ze allemaal zijn opgenomen in het beslag mag, beetje bij beetje het cakemeel er bij. Roer de speculaaskruiden door het beslag, en de kruidnootjes. Doe het beslag in de cakevorm. Bak de cake in 60 minuten gaar en goudbruin. Gebruik eventueel een satéprikker om te bepalen of de cake klaar is.

Op de eerste foto bijna niet te zien, maar de cake serveer ik op de glazen cakeschaal van oma Spiering. De schalen vind ik superleuk, maar ze zijn hopeloos op de foto te zetten. Dat gaat het best op een donkere ondergrond. De grote in het midden (ik heb er 2 van) zijn van mijn oma, met de bijpassende gebakschoteltjes links onder (12 stuks). De iets kleinere rechts onder en boven aan, heb ik ooit bij de kringloop gekocht. Dat zijn officieel koekschaaltjes.

Zeven nieuwe poppen.

Vandaag kwam mijn man thuis met een boodschappentas vol poppen. Zeven stuks in verschillende formaten. Een enkeling heeft iets aan, de meesten zijn bloot. Op eentje na zijn ze allemaal heel. Bij die ene zit een klein torntje langs de arm, niets ernstigs. De grote pop met krullen heeft hier en daar een verkleuring op haar lijf. Het doet mij denken aan de vertiligo die in mijn familie voorkomt. Het is bij haar niet storend en als ze aangekleed is zie je er niets van.

Alle zeven knus bij elkaar. Nu zeven namen verzinnen.

De kleding die ze al dan  niet aan hadden. Straks lekker fris wassen en kijken wat er nog bruikbaar is en wat niet meer. Het meeste ziet er goed uit.

De niet kleding onderdelen. De luiers zijn op, die gaan weg. 

Mijn oude man, Dotcom, ruim 18 jaar oud. De poppen had ik op wat kussens en een zachte deken gezet. Een heerlijke plek om te gaan slapen.

Alfabet Zandkoekjes

Je kent ze vast wel, die koekvormpjes van de Albert Heijn. Ook hier in huis was fanatiek gespaard en we hebben alle 40 vormpjes compleet. Dat vroeg naturlijk om een middag koekjes bakken!

 Ziet dat er niet superleuk uit! En ze smaken ook nog eens erg lekker! Niet te zoet, lekker knapperig. De koekjes zijn heel klein, echte doorvretertjes, zou mijn oma zeggen. 

Als je goed kijkt kun je zien dat de Z genroken is. De Z brak toen ik ze van de bakplaat afhaalde. En alle letters had ik meerdere keren, behalve deze. 

Dit boek heb ik bij mijn laatste bezoek aan Dille en Kamille gekocht. Het recept voor zandkoekjes staat op bladzijde 102. Het enige wat ik er aan veranderd heb is het toevoegen van een zakje vanillesuiker. Het duurt wel even voor het een mooie deegbal wordt. Maar met wat geduld en spierballen lukt het uiteindelijk wel. 

Pompoen dag 3: Kruidige Pompoencheesecake

Dag 3. Weer een nieuw recept. Gisteren hebben we de kruidige pompoencheesecake gemaakt.

Het recept is niet moeilijk. En kost niet veel tijd. Alleen wat geduld, om te wachten tot de pompoen is afgekoeld.

 Roomkaas, pompoen, koekkruiden en speculaas. Dat zegt toch helemaal herfst?!

Bijna klaar! Er was wat vet uit de vorm gelekt dus de keuken stond een beetje blauw... Maar gelukkig was er niets met de cheesecake aan de hand.

Kijk maar! Is hij niet mooi geworden? Bij het afkoelen kwam er wel een bartsje in de korst, dat mag de  pret niet drukken. Hij ruikt zalig!

Dan na heel veel geduld... Eindelijk een stukje proeven. De cheesecake moet namelijk eerst afkoelen en dan nog een uur of twee in de koelkast. Dat werd bij ons de hele nacht. Vanmorgen bij de thee een stukje geproefd. Hij smaakt net zo lekker als hij ruikt. De speculaasbodem is lekker knapperig en de rest romig zacht. Deze komt vast vaker bij ons op tafel.